و خداى تعالى فرمود : « و محمد نيست جز پيامبرى كه پيش از وى پيامبران بوده‌اند ، پس اگر بميرد و يا كشته شود به گذشتهء خود بازمىگرديد . . . » « 1 » . اين آيه‌ها در روز روشن و در تاريكى شب تلاوت مىشوند ، پس آيا عمر از آنها بىخبر بوده در حالى كه وى كتاب خدا را مىشنيد و هر بامداد و هر شامگاه با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روبه‌رو مىشد ؟ ( 1 ) د - آرام شدن عمر و فرونشستن خيزش خروشانش هنگام آمدن يارش ابو بكر و تصديق بدون جرّ و بحث وى نسبت به گفتار ابو بكر هنگامى كه درگذشت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را اعلام كرد ، همه بدون شك ، اقتضا دارد كه وى تنها براى رسيدن به مقاصد و اهدافش دست به آن كار زده بود . ( 2 ) 2 - اعلام عمر مبنى بر اينكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به زمين بازخواهد گشت و دست و پاى كسانى را كه در مورد مرگش ياوه‌سرايى كرده‌اند ، قطع خواهد كرد ، خالى از ضعف نبوده ؛ زيرا بريدن دست و پا و حكم اعدام ، تنها در مورد كسانى است كه از دين خدا خارج شوند و يا مفسد فى الارض باشند و گفتن اينكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در گذشته است ، قطعا از مواردى نيست كه آن مجازات را مستوجب باشد . ( 3 ) 3 - ابو بكر در سخنرانى خود كه وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را در آن اعلام كرد ، گفت : « هر كس محمد را مىپرستيد ، همانا محمد مرده است و هر كس خدا را مىپرستيد ، همانا خداوند زنده است و نمىميرد » و آنچه مسلّم است ، نقل نشده كه شخصى از مسلمين رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را مىپرستيده و يا اينكه او را به جاى خداوند به عنوان پروردگار انتخاب كرده باشد ، بلكه همهء مسلمين اجماع دارند

--> ( 1 ) آل عمران / 144 .